ده کاربر برتر در این آزمون
| رتبه. | نام | امتیاز | در مدت |
|---|---|---|---|
| هنوز نتیجهای وجود ندارد. |
راهنمای جامع ایمنی و مقررات رانندگی با اتوبوس مدرسه در کالیفرنیا
بخش ۱۰ از دفترچه رانندگان تجاری کالیفرنیا به طور اختصاصی به قوانین، مقررات و روشهای ایمنی مربوط به رانندگی با اتوبوس مدرسه میپردازد. ایمنی دانشآموزان اولویت اصلی است و رانندگان باید با قوانین ایالتی و مقررات منطقه آموزشی محلی خود کاملاً آشنا باشند. در این مقاله، نکات حیاتی برای رانندگان حرفهای که قصد دریافت تأییدیه «S» را دارند، بررسی میکنیم.
مناطق خطر و استفاده صحیح از آینهها
یکی از مهمترین مفاهیم برای هر راننده اتوبوس مدرسه، شناخت «منطقه خطر» است. منطقه خطر ناحیهای در تمام طرفین وسیله نقلیه است که در آن کودکان بیشترین خطر برخورد با خودروهای دیگر یا خود اتوبوس را دارند. این مناطق ممکن است تا ۳۰ فوت از سپر جلو (که ۱۲ فوت اول خطرناکترین است)، ۱۲ فوت از سمت چپ و راست، و ۱۲ فوت پشت سپر عقب امتداد داشته باشند.
تنظیم صحیح آینهها برای مشاهده این مناطق حیاتی است. آینههای تخت سمت چپ و راست برای نظارت بر ترافیک و بررسی دانشآموزان در کنارهها و عقب استفاده میشوند. با این حال، یک نقطه کور بلافاصله در زیر و جلوی هر آینه و مستقیماً در پشت سپر عقب وجود دارد که میتواند تا ۴۰۰ فوت امتداد یابد. آینههای محدب که در زیر آینههای تخت قرار دارند، دید وسیعتری از کنارهها ارائه میدهند، اما اندازه و فاصله واقعی اجسام را نشان نمیدهند. علاوه بر این، هر اتوبوس مدرسه باید مجهز به آینههای دید متقاطع (Crossview) در گوشههای جلویی باشد تا راننده بتواند منطقه خطر جلوی سپر و نواحی اطراف درب سرویس و چرخهای جلو را ببیند.
روشهای سوار و پیاده کردن دانشآموزان
بیشترین تعداد تلفات دانشآموزان در هنگام سوار یا پیاده شدن رخ میدهد، نه در زمانی که مسافر داخل اتوبوس مدرسه هستند. بنابراین، پیروی از رویههای دقیق بسیار مهم است. هنگام نزدیک شدن به ایستگاه، راننده باید به آرامی نزدیک شود و چراغهای چشمکزن کهربایی را حداقل ۲۰۰ فوت قبل از توقف فعال کند.
هنگام توقف برای سوار کردن، راننده باید سپر جلو را حداقل ۱۰ فوت دورتر از دانشآموزان نگه دارد تا دید بهتری به حرکات آنها داشته باشد. پس از توقف کامل و فعال کردن ترمز دستی، چراغهای قرمز چشمکزن و بازوی ایست باید فعال شوند. دانشآموزان تنها زمانی باید سوار شوند که راننده علامت دهد.
در هنگام پیاده کردن، راننده باید اطمینان حاصل کند که همه دانشآموزان در مکانی امن و حداقل ۱۰ فوت دورتر از کناره اتوبوس مدرسه قرار دارند. یک نکته بسیار مهم این است که اگر راننده ایستگاه تخلیه دانشآموزی را از دست داد، هرگز نباید دنده عقب بگیرد. دنده عقب گرفتن در مجاورت دانشآموزان میتواند خطرات جبرانناپذیری ایجاد کند.
عبور دانشآموزان از خیابان
هنگامی که دانشآموزان (از پیشدبستانی تا کلاس هشتم) نیاز به عبور از خیابان دارند، راننده موظف است آنها را اسکورت کند. راننده باید از تابلوی دستی «ایست» استفاده کند و مطمئن شود که دانشآموزان از جلوی اتوبوس عبور میکنند و تمام ترافیک متوقف شده است.
بازرسی پس از سفر و مدیریت دانشآموزان
پس از اتمام هر مسیر یا سفر فعالیت مدرسه، راننده باید یک بازرسی پس از سفر انجام دهد. این شامل راه رفتن در داخل و اطراف اتوبوس مدرسه برای جستجوی دانشآموزان خوابیده، وسایل جامانده، و مشکلات مکانیکی است. این مرحله حیاتی است زیرا جا ماندن کودکی در خودرو میتواند عواقب جدی داشته باشد.
مدیریت رفتار دانشآموزان نیز بخشی از وظایف ایمنی است. راننده هرگز نباید هنگام بارگیری یا تخلیه مسافر با مشکلات انضباطی در داخل اتوبوس برخورد کند، زیرا این کار تمرکز را از خطرات بیرونی منحرف میکند. اگر مشکلی جدی وجود دارد، راننده باید در مکانی امن توقف کند، اما هرگز نباید دانشآموزی را جز در مدرسه یا ایستگاه تعیین شده از اتوبوس پیاده کند.
رویههای اضطراری و تخلیه
دانستن زمان و چگونگی تخلیه اتوبوس مدرسه میتواند تفاوت بین مرگ و زندگی باشد. تخلیه اجباری زمانی لازم است که اتوبوس آتش گرفته یا تهدید آتشسوزی وجود دارد، در تقاطع راهآهن گیر کرده است، یا در معرض خطر برخورد قریبالوقوع قرار دارد.
در صورت تخلیه، دانشآموزان باید به مکانی امن هدایت شوند که حداقل ۱۰۰ فوت از جاده فاصله داشته باشد و در جهت ترافیک روبرو باشد تا از پرتاب قطعات ناشی از تصادف احتمالی در امان بمانند. در صورت وجود نشت مواد خطرناک، دانشآموزان باید حداقل ۳۰۰ فوت در جهت مخالف باد هدایت شوند تا از استنشاق گازهای سمی جلوگیری شود.
ایمنی در تقاطعهای راهآهن
تقاطعهای راهآهن یکی از خطرناکترین نقاط برای هر اتوبوس مدرسه محسوب میشوند. رانندگان باید در تمام تقاطعها، چه فعال (دارای چراغ و گیت) و چه غیرفعال (فقط دارای تابلو)، توقف کنند.
روش صحیح شامل مراحل زیر است: ۱. چراغهای خطر (فلاشر) را حدود ۲۰۰ فوت قبل از تقاطع فعال کنید. ۲. در فاصله بین ۱۵ تا ۵۰ فوتی از نزدیکترین ریل توقف کنید. ۳. دنده را در حالت خلاص یا پارک قرار دهید و ترمز پایی را فشار دهید. ۴. تمام رادیوها و تجهیزات پر سر و صدا را خاموش کنید و مسافران را ساکت کنید تا صدای قطار را بشنوید. ۵. درب سرویس و پنجره راننده را باز کنید تا هم ببینید و هم بشنوید.
اگر اتوبوس مدرسه روی ریل گیر کرد، بلافاصله همه را تخلیه کنید و آنها را با زاویه دور از ریل و به سمت قطار نزدیکشونده حرکت دهید. این زاویه خاص باعث میشود اگر قطار با اتوبوس برخورد کرد، قطعات پرتاب شده به سمت دانشآموزان نرود.
سیستمهای ترمز و شرایط خاص رانندگی
بسیاری از اتوبوسهای مدرن مجهز به سیستم ترمز ضد قفل (ABS) هستند که به راننده کمک میکند در ترمزهای شدید کنترل فرمان را حفظ کند. وجود چراغ هشدار زرد رنگ روی پنل ابزار نشاندهنده وضعیت ABS است. راننده باید بداند که ABS لزوماً مسافت توقف را کوتاه نمیکند، بلکه از قفل شدن چرخها جلوگیری میکند تا راننده بتواند ضمن ترمزگیری، مانع را دور بزند.
علاوه بر این، شرایط جوی خاص نیازمند اقدامات احتیاطی است. بادهای شدید میتواند بر کنترل اتوبوس مدرسه تأثیر بگذارد و حتی باعث واژگونی آن شود. همچنین، دنده عقب رفتن با اتوبوس به شدت منع شده است مگر اینکه هیچ راه امن دیگری وجود نداشته باشد، زیرا خطر تصادف را به شدت افزایش میدهد. در صورت لزوم دنده عقب، استفاده از یک فرد کمکی در بیرون اتوبوس برای راهنمایی ضروری است.
در نهایت، رعایت دقیق این قوانین و استفاده صحیح از تجهیزات ایمنی مانند چراغهای استروب در شرایط دید کم، ضامن سلامت دانشآموزان است. رانندگی با اتوبوس مدرسه مسئولیتی سنگین است که نیازمند هوشیاری مداوم، رعایت قوانین و آمادگی برای شرایط اضطراری میباشد. هر رانندهای باید به یاد داشته باشد که ارزشمندترین محموله ممکن را حمل میکند و کوچکترین بیتوجهی میتواند به فاجعه منجر شود. بازرسیهای مداوم، رعایت فاصله طولی و عرضی، و مدیریت صحیح فضای داخل کابین، همگی اجزای جداییناپذیر این حرفه هستند.